Ég er búin að vinna aðeins í nýju síðunni....

Þeir sem þekkja mig vita líklega að mér finnst svolítið erfitt að breyta til - en ég aðlagast líka fljótt! Hmm... eða segjum það að minnsta kosti.

Nýja síðan er hér:

Nýtt heimili Dagbjartar í netheimum

Ég vona að þið haldið áfram að koma í heimsókn til mín þar

... að vera búin að fá Öddu heim og geta hellt yfir hana sögum úr hversdagsleikanum - sem er aldrei hversdagslegur!

Artí mynd af hnífi og gaffli

Þvílík samvinna á Grænuhlíðarvígstöðvum! Nú eru börnin komin heil á húfi til annarra fjölskyldumeðlima og ég að reyna að vinna upp lærdóminn sem þurfti að bíða. Það kom strax í ljós að enginn mátti hugsa um Hugrúnu nema ég, hún sagði bara þvert nei við öllu öðru. Þar af leiðandi var Lísa (gælunafn Lísmundar ) á fullu í að gera ýmislegt annað, hlýða skólabarninu yfir fyrir próf, ganga frá öllu í eldhúsinu og dansa léttan dans við kvöldmatarborðið til skemmtunar

 

 

Það voru samt nokkur atriði sem ég hafði ekki alveg reiknað með.

 

 

Í fyrsta lagi bjóst ég ekki við að vera úti til hálf fimm nóttina áður en ég byrjaði að passa. Tíminn leið grunsamlega hratt heima hjá Valdimar, þeir sem eru í Rannsóknum í þjóðfræði hljóta bara að vera svona skemmtilegir. Ég sá reyndar að það var alveg eins klukka í eldhúsinu og var í Akraborginni. Þar voru hverjar fimm mínútur eins og klukkutími en þarna var þetta öfugt. Þetta gæti tengst þessum klukkum eitthvað, ég á eftir að athuga það betur. Eftir klukkutíma svefn var komið að því að fóðra og klæða börnin og ég hefði alveg viljað vera hressari.

 

 

Í öðru lagi varð Hugrún veik um leið og ég ætlaði að fara að sofa seinni nóttina. Hún grét og snerist í milljón hringi í rúminu. Hún vildi hvergi vera nema í fanginu á mér og ég þurfti að labba um eða sitja hjá sjónvarpinu, annað var ekki tekið gilt. Svona gekk þetta í tvo og hálfan tíma eða þangað til Lísa fann stíla eftir langa leit og þeir virtust laga allt. Ég verð reyndar að viðurkenna að ég endaði á að raula smá meðan hún var að sofna – þó ég hafi haldið því fram að ég myndi ekki gera það. Vona að Hugrún hafi ekki fengið martröð. Á meðan á þessu stóð var Lísa búin að fara í svolítið margar sendiferðir fram... sækja pela, ná í bleyju og krem og svo framvegis. Í eitt skiptið sem hún fór fram benti Hugrún á eftir henni og sagði paaaabbbiii... held að það hafi gert Lísmund stoltan Eftir þessar tvær vökunætur var ég farin að minna svolítið á uppvakning, ég er auðvitað með mjög dagbjartan húðlit frá náttúrunnar hendi en litatónninn var farinn að minna meira á hreinan snjó eftir þetta.

 

 

Í þriðja lagi ætlaði ég að læra í gær á meðan stelpurnar voru í leikskólanum. Fyrir hádegi var svo hringt þar sem Hugrún var orðin eitthvað veik í maganum (pent orðað). Hún var samt alveg hress um morguninn svo mér fannst ekki ástæða til að hafa hana heima. Og hún var líka alveg hress eftir að ég sótti hana, veit ekki hvað er að leikskólastarfsmönnum nú til dags

 

 

Niðurstöðurnar eru semsagt að allt gekk súper vel, börnin og íbúðin í góðu standi og allir kátir. Hjá mér var hinsvegar lítill svefn og enginn lærdómur. Ég myndi segja að þeir sem veðjuðu á mig hafi unnið, til hamingju

 

 

 

Þetta er væntanlega með síðustu færslum á þessari síðu þar sem ég er að undirbúa nýju síðuna mína fyrir notkun... allt í vinnslu.

Nú er rétti tíminn til að reyna að græða smá með því að veðja um mig... alveg æsispennandi!

Aðfaranótt fimmtudags ætla ég að gerast þriggja barna einstæð móðir í Grænuhlíð, sjá um allt í tvo sólarhringa þangað til ömmurnar taka við. Á meðan ætla foreldrarnir að skreppa til útlanda til að kaupa gjafir handa mér Ég held að það sé svolítið öðruvísi að eiga þrjú börn og vera alltaf í þeirri rútínu en að "eiga" þau allt í einu í tvo daga - smá viðbrigði frá því að gera það sem ég vil þegar ég vil. Þó mér finnist ég auðvitað eiga 33,3333% í Grænuhlíðarsystrum En nú er spurningin hvernig ég stend mig í þessu, svolítið margt sem þarf að virka...

...vekja og klæða, gefa morgunmat, búa til nesti, labba á leikskólann, þvo og þrífa (reyndar ekki ætlast til þess, þetta hljómar bara svo vel ), hjálpa til við heimalærdóm, keyra og sækja í handbolta, elda fullkominn kvöldmat (stelpurnar binda miklar vonir við að ég hafi eitthvað geðveikt gott í matinn og bjóði upp á hrúgu af nammi í eftirrétt), passa að hafa skemmtilegt fyrir alla, hátta og tannbursta, blanda pela og lesa ofurspennandi kvöldsögur. Ég dreg mörkin við að syngja, enda myndi það bara hafa varanleg skaðleg áhrif á alla viðstadda. Ég er svo heppin að á fimmtudaginn mun ég eignast eiginmann til að vera mér til halds og trausts, hann Lísmund, og þá verð ég auðvitað ekki einstæð lengur.

Um helgina birtist hér skýrsla um hvernig þetta gekk, hvort íbúðin verði í rúst, börnin með karíus og baktus í tönnunum og hvort Lísmundur hafi skilið við mig áður en hjónabandið byrjaði.

Ég vil samt taka fram að þetta eru voða stillt og góð börn, eins og sést!

Það skiptir engu hvort ég er í kringum fjölskylduna mína, vini eða skólafélaga þessa dagana, það er einhver veikur allsstaðar og ég íhugaði í byrjun vikunnar að klæða mig í sóttvarnarbúning. Ég er nefnilega búin að vera veik á þessu hausti og ég harðneita að leggjast í einhverja pest, sérstaklega þar sem ég þamba lýsi á hverjum morgni og á þar af leiðandi að vera ofurhraust. Ég sem hef alltaf getað sagt að ég verði aldrei veik (nú er það eiginlega orðið svona svipað satt og að Daði kaupi sér “aldrei” nammi... hahaha). Á þriðjudaginn var mér óeðlilega kalt, meira að segja á minn mælikvarða en glugginn sem ég sat við í tíma var reyndar alltaf að opnast og lokast af einhverjum dularfullum ástæðum. Ég hafði enga lyst allan daginn nema á nammi og kóki í bíó, ekki gott en samt betra en ekkert! Ég skokkaði (aha) svo heim eftir bíóið og vakti hálfa nóttina að íhuga sóttvarnarráð – eða bara að liggja andvaka að hugsa marga mánuði fram í tímann, það er það sem ég geri best.

 

Morguninn eftir var orðið ljóst að einhverjum smitbera hafði tekist að hósta laumulega í áttina til mín... maður er hvergi óhultur! Um kvöldið langaði mig bara að borða ávexti í kvöldmat og þá sannfærðist ég um að ekki væri allt með felldu. Ég tók þá ákvörðun að bruna á Skipaskaga í gærmorgun og skilja yfirvofandi flensu eftir í Reykjavík. Fór í sjóðandi heitt bað, borðaði ofurskammt af soðinni ýsu og kartöflum og í eftirrétt fékk ég mér íbúfenkokteil. Ég held að þetta hafi virkað, ég er allavega ekki verri og er eiturhress að læra. Sjö, níu, þrettán segi ég samt og slæ í leslistann í rannsóknum því hann er að minnsta kosti búinn til úr trjám og það er ekkert nálægt mér núna sem hentar betur. Í fyrramálið ætla ég svo að bruna aftur suður og vona að flensan sem ég stakk svona meistaralega af sé farin úr íbúðinni, heil vika framundan af skemmtilegum hlutum.

 

 

Ég var að fletta Mogganum áðan og það er allt í auglýsingum um jólahlaðborð.. mmmm.... það er svo gott að borða góðan mat. Sá að það er hægt að fara á jólahlaðborð í Viðey, alltaf stuð þar! Veió veió veió! Við Adda (og Addi Palli og Bergþóra auðvitað) fórum nú í svo skemmtilega fuglaskoðunarferð þangað í sumar með herra grömpí fuglafræðingi sem hefði líklega helst viljað vera einn í friði með fuglunum Kannski hann vilji bjóða mér á rómantískt jólahlaðborð?

Þetta ófallega bloggsvæði er komið með eitthvað ófallegt myndaalbúm. Ákvað að prófa hvort það virkaði og í tilefni af lesefni síðustu viku er hér 20 ára gömul mynd af mér með mjög Freudíska rabarbara....rabababababa.... blehh....

Nú er að sjá hvort þetta virkar!

Á fimmtudaginn fóru fram stórfelldir sófaborðsflutningar. Nú er ég komin með nýtt borð sem er sko alls ekki nýtt heldur gamla borðið hennar ömmu. Það smellpassar hér inn og er ó svo flott, þið verðið bara að koma í heimsókn og sjá! Hmm.. ok kannski ekki þið öll en svona þeir sem ég þekki. Þessi sami fimmtudagur var einmitt dagurinn sem rigndi meira en eðlilegt getur talist og dagurinn sem við héldum fyrirlestur í Trú og tákn. Eftir að sófaborðið var komið á sinn stað fannst mér því ótrúlega góð hugmynd að fá far með mömmu heim og sleppa við að keyra sjálf. Það hélt áfram að vera góð hugmynd þangað til næsta dag en þá fór ég að sakna Rögnvaldar mikið (til að fyrirbyggja misskilning er Rögnvaldur a.k.a. Mosi mitt ástkæra ökutæki en ekki tilvonandi eiginmaður).

Til viðbótar við rigninguna var komið rok á Skipaskaga og ég þurfti að synda út í búð. Á föstudeginum kom Lísmundur til mín og var alla helgina. Í stuttu máli var helgin þannig að ég lærði, bakaði tvær kökur, lærði, skreytti þessar sömu tvær kökur og lærði. Náði að heimsækja Kristján og Hildi og líka Óla. Í dag fór ég svo í barnaafmæli þar sem kökurnar margumræddu voru einmitt á borðum. Ég missti af fyrirlestrum sem mig langaði að heyra og af partýi sem mig langaði í á föstudaginn. En það er einfaldlega af því ég kemst ekki yfir að gera bæði allt sem ég þarf að gera og allt sem mig langar að gera.

Ég ætla að vakna í banastuði í fyrramálið og fara í bókhlöðuna að stússast. Forvitnilegt að vita hvort mér tekst það.... eina leiðin til að komast að því er að mæta þangað og leita að mér!

....hún elsku besta stóra systir mín

Ég fer í eðalmatarboð í kvöld af því tilefni og hún fær eðalpakka í staðinn...

Systkinamynd í tilefni dagsins, þetta er eina augnablikið sem ég var eitthvað óþekk við systkini mín og það þurfti endilega að nást á filmu... alveg satt!

Til hamingju með daginn skrí

Í gær fór ég í messu í Kaþólsku kirkjunni út af verkefni í skólanum. María kom með mér sem andlegur stuðningur (og aukasett af augum og eyrum). Við gengum til altaris eins og ekkert væri, enginn reyndi að stoppa okkur þó við fengjum nokkur tortryggin hornaugu. Það er víst ekki vel séð að vera að gúffa í sig oblátum þarna ef maður er ekki kaþólskur. En svona lifir maður á brúninni fyrir skólann. Ég var næstum því með samviskubit yfir að vera að hugsa um annað námskeið en Rannsóknirnar, svona er maður nú orðinn heilaþveginn, lífið snýst bara um að komast yfir allt þetta lesefni og tjá sig um það. Ég er samt mjög bjartsýn á að um miðjan desember fái ég aftur gamla lífið mitt, geti farið að umgangast fólkið í kringum mig aftur af fullum krafti (eða kynnast því upp á nýtt?), lesið kannski eina bók sem er ekki á einhverjum leslista og jafnvel stundað einhvers konar skemmtanalíf!

Hafið það gott í dag!
Dagbjört og Richard Bauman

Dagbjört er að kveldi komin... Mér finnst ég búin að vera vakandi í svona tvo sólarhringa. Helgin var pökkuð af hressleika. Við Lísa fórum á Skagann, lærðum óstjórnlega mikið, heimsóttum Gurrí í himnaríki (og Kubb og Tomma auðvitað) og fengum hana svo í heimsókn á Vogabraut, ég skreytti eina köku, horfði á Lost með Óla, borðaði of mikið og svaf of lítið. Ég lofaði þess vegna sjálfri mér að fara snemma að sofa í gær... og sveik það auðvitað!

Í morgun var ég afspyrnu þreytt. Glaðvakna venjulega við klukkuna en ég rétt náði að lyfta upp gardínunni í glugganum fyrir ofan rúmið til að kíkja á veðrið. Ég hrökk svo upp nokkrum mínútum seinna. Hafði bara sofnað með hausinn úti í glugga, vona að fólkið sem var að bíða eftir strætó fyrir utan blokkina hafi ekki litið í áttina til mín.. þeirra vegna. En ég hristi þetta nú af mér og var í tíma fyrir hádegi. Eyddi svo þremur klukkutímum í að redda símamálum. Hringja, þvælast um og fá mismunandi svör. Fór á tímabili í lótusstellinguna (víst.... í huganum sko...) og hugsaði um hvað lífið var einfalt áður en ég varð háð gemsanum mínum. En þetta reddaðist og við tók verslunarferð sem tók á taugar viðstaddra Matarboð í Grænuhlíð og svo kaffihús með tilvonandi þjóðfræðimeisturum - og reyndar lærimeistaranum líka. Dagurinn endaði á óvæntum glaðningi. Það var laust stæði fyrir utan Suðurgötu 121! Bílastæðaguðinn er mér hliðhollur í dag.

Eftir langan skóladag sótti aðal-Ólinn mig í Skerjagarð, hann var að þvælast á fyrirlestrum í Reykjavík. Við fórum rúnt í rigningunni og borðuðum saman og svo fékk ég mér undarlegan bragðaref í Álfheimaísbúðinni... en mjög góðan bragðaref samt! Hann leit reyndar út eins og þykkur drullupollur. Ég kíkti svo á gaffalinn minn til að segja henni skrýtna drauma, láta hana smakka umræddan bragðaref og tefja hana í húsverkunum
Fyrr um daginn hafði svo Óli # 2 (Óli Gneisti) komið sterkur inn og mætt með áritaðan Tý disk frá Kaupmannahöfn eins og hann hafði lofað. Ég var að sjálfsögðu hoppandi glöð, allavega inni í mér. Það sem meira var, nafnið mitt var rétt beygt! Hann fær mörg stig fyrir að hafa látið Heri skrifa til Dagbjartar en ekki til Dagbjört eða Dagbjörtar... ófáir jólapakkarnir sem ég hef fengið þannig

Loksins loksins loksins ákvað ég að gefa mér tíma til að þrífa aumingja íbúðina mína. Þýðir ekki lengur að nota lærdóm sem afsökun því alltaf þegar ég reyndi að læra hérna réðust rykkornin á heilafrumurnar og unnu yfirleitt. Þetta var semsagt orðið neyðarástand. Um leið og ég lagði lokahönd á þrifin, síðasti bletturinn á gólfinu var að þorna og allt komið á sinn stað fann ég að ég var um það bil að andast úr hungri. Og hvað gerist? Lísa hringir, segist vera í bakaríi* rétt hjá mér og hvort hún eigi ekki að kaupa eitthvað handa mér að borða! Heilar okkar virðast vera samvaxnir að hluta, eða kannski hafa magarnir í okkur bara verið að kallast á einu sinni enn.. með hátíðnihljóðum sem við heyrum ekki. Jamm og já. Ég óska ykkur góðrar helgar

*hún sagði reyndar óvart fyrst að hún væri í apóteki. Ég hef lent í því sjálf að segja óvart apótek í staðinn fyrir bakarí og heyrt maaaaarga aðra lenda í því sama. Af hverju????

Ef ég er með batterí (raaaaaaaaaafhlöður) einhvers staðar í líkamanum eru þau alveg fullhlaðin eftir þessa helgi, að minnsta kosti þessi andlegu! Slappaði af, fór loksins í nudd, lærði helling og eyddi tíma með fjölskyldunni minni og vinum. Er tilbúin fyrir nýja viku í borg óttans

Heiður Dís tölvusnillingur

Nína Dögg afmælisbarn.. hún sullar aldrei niður

Ronja var þarna líka... og auðvitað Birta en hún gat bara ekki verið kyrr fyrir myndatökur

Skógræktin í góða veðrinu... að gefa bra bra brauð

Svo var það Langó...

... og sama góða veðrið og daginn áður

hehe... "bobblu"sporið (eins og Adda segir ) er ég á leiðinni að ná í vatn í fötu... táslusporið er ég á leiðinni til baka... fór aðeins of langt eins og í gamla daga og fannst nauðsynlegt að vaða aðeins...

Svo massaði ég nafnið hennar Kötu í sandinn með stærstu spýtunni á svæðinu

Semsagt - frábær helgi!

Ég er mætt á Skagann og löng helgi framundan! ahhhh.... plönin voru reyndar allt öðruvísi, við Lísa ætluðum hingað í kvöld og fara svo í road trip á morgun norður í elsku sveitina. Þar ætlaði ég að hafa það gott, hitta skemmtilegt fólk, borða á mig gat eins og alltaf, spjalla við nokkrar rollur og reyna að læra svona öðru hvoru (kannski ). Í morgun ákváðum við svo að fresta ferðinni aðeins af nokkrum ástæðum svo ég hef víst enga afsökun núna fyrir að vera ekki brjálæðislega dugleg að læra. Ég ætla nú samt að kíkja á hana Guddu skruddu á eftir.... og leika við Heiði Dís og Hjalta því þau eru að koma í heimsókn.... og hitta Óla... og..... ok ég hef semsagt engan tíma til að læra. Það verður að hafa það

Riiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiisa riiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiisa knús til kökuskrímslisins míns :*

Skemmtileg upplifun að verða veikur þegar maður þarf að lesa óendanlega mikið á of stuttum tíma. Ég er búin að vera að reyna að læra í dag en var að vakna rétt áðan... sofnaði semsagt ofan í bókina Hef aldrei skilið hvernig það er hægt... but now I do. Nú get ég bara vonað að það hafi hjálpað til og eitthvað hafi síast úr bókinni og í mig. Á maður ekki alltaf að vera bjartsýnn?